Reparación inversores tensión energia solar Valencia

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

?memoria de Manuela Via? (1929-2013)

Ant? Villar Ponte - Pensamento e sementeira 

Villar Ponte( Leici? de patriotismo galego )

Ediciones Galicia del Centro Gallego de Buenos Aires, Instituto Argentino de Cultura Gallega

A BURRA BRANCA DOS CACIQUES SOSTITUTOS 

Ten raz? dabondo o noso xenial Castelao. O falar de loita anticaciquil na Galiza c?eque sempre ?falar dunha loita pra trocar unhos caciques por outros. 

Galiza, neste senso, ?hase moi lonxe da sua redenz?. F?ense unhos caciques e sostit?ennos outros. E a nosa terra sigue sendo campo, de esperimentaci? verdadeiro coenlli? de India, e t?alas cobizas dos pol?icos de Madr? 

Din os xorn? que o pauto da concentraci? rompeuse na maor? das provincias da Hespa?, pro que nas provincias galegas mantense a?da o pauto eleitoral feito polos si?res Bugallal, Garcia Prieto, Conde de Romanones e Gasset. 

Isto ?exemprar. Coma e exemprar tam? que ?se murchar o mangoneio do riestrismo, como murch?ase o do besadismo, pobos cal Santiago e Lugo, empresten a sua inconscenza pra ergueren un novo si?r feudal pol?icao acugulados de entusiasmo. A virreis mortos, virreis postos. Os vilegos como as, arr?s da f?ula, sempre a pidiren rei. Garc? ou Rodriguez ?qu?m?s d? 

O vileguismo deshonora a Galiza. O vileguismo ten por b? pol?icos a aqu? que mercan a sua inconscenza cun xeito de favore a conta dos cartos do presuposto. Quen lles deu ? nosos vilegos un edificio ou un asfaltado de ruas e unhos empregui?s xa pode eseravizalos como lle pete. 

Por Lugo, por Santiago e por outros pobos pasa a cot? na maor indiferenza das xentes os nosos poetas, os nosos pensadores, os nosos artistas. Pro os pol?icos pasan sempre entre palmas, de acabalo da burra branca popular, sin que te?n en ningures vernes de pasi? despois do trunfal domingo de Ramos.

E isos pol?icos son os culpabres de que Galiza sexa un feudo do centralislno, son os colonizadores da terra, son os que deixan que as carnes da Arxentina ve?n a Hespa? con grave perxuicio da gandeir? galega e que os trigueiros da meseta poidan priv?ennos do millo pras nosas industrias ruraes e que as nosas conservas c?eque non poidan atopar mercados na Pen?sua; son os que consentiron sernpre que te?mos menos kil?etros de li?s de ferro que ningunha outra rexi? hespa?la, e por rnor dos que o sangue dos labregos verteuse moitas veces, na meirande das impunidades. Son os que, coma ningu?, traballan para nos arrincaren a propia ialma e a propia cultura a benficio do seu medro que depende da continuaci? da asoballadora hexemon? castel?. 

? Onde est?o noso profeta dos tronos ?  Dixo unha vez o patriano Murgu?: "O d? que n? estalemos, Galiza ?de ser o terror da Hespa? e o asombro do mundo, porque o noso probrema, inda m?s que leg?imas esperanzas ?descentralizaci?, ?liquidaci? de agravios, de aldraxes, de abafamentos e de carraxes." 

Pro a profec? do patriano anda lonxe de se comprire. As vilas ,cada vez tratan de adormentaren m?s o campo. Os parvos vilegos coma cas de merenda andan a lamberen as maus dos que lles oferecen pan inda que lles chamen cans. E os  monta?ses e mari?ns inda se non decataron de que non han ficar libres, rnentres non pensen en non deixar pedra en col de pedra nas urbes maldizoadas e sin ialma. Isas urbes que acollen ? que ve?n a erguer novos feudos pol?icos onde outros ca?on, cando "GALIZA NON RECOLLE DO ESTADO NIN UN CINCO POR CENTO DO QUE ELA TRIBUTA MISERABRE TANTO POR CENTO QUE REPARTEN ANTRE ELES UNHOS CANTOS CACIQUES PRA ENGAIOLAR OS VILEGOS"; isas urbes merecen a purificaci? neroniana. Todo o meu grande amore ?terra tr?ase en fonda xenreira pra ese vileguismo noxento, a burra branca, sempre disposta a soportar pol?icos cobizosos nos seus lornbos. Eu d?ovos en verdade: o vileguisrno, " voil?l'enemie "