Reparación inversores tensión energia solar Valencia

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

?memoria de Manuela Via? (1929-2013)

VIDA MARI?IRA TRADICIONAL GALEGA : OS PAPEIS DA MULLER E DO HOME

O papel da muller dentro da pesca

O papel tradicional da muller na sociedade mari?ira ?variado: non fai falla nin dicir que cumpr? coas tarefas tradicionais que se lle ten outorgado ? muller, isto ? criadora dos fillos e responsable da s? educaci? e administradora da casa.

Outra funci? t?ica da muller era o da venda do peixe. En canto o barco chegaba ?porto os mari?iros descarg?ano e, dende ese momento, desentend?nse del. Era a muller quen ti? que vendelo, ben en lonxas, ben indo de aldea en aldea para trocalo por cartos ou productos agr?olas. Isto convert?a na dona dos cartos. Tam? da despensa. O home s?intervi? se se trataba de compras maiores (a casa, unha horta...) ou cando se trataba da compra de aparellos para a pesca.

PuertoCoa chegada dos catal?s e dos almac?s da salga a muller vai adquirir un novo papel, entrando a traballar como empregada, sobre todo nos oficios de espichadora ou de estivadora. Hoxe en d? conforman un importante papel como man de obra nas conserveiras.

As atadeiras: o traballo de atadeira ou redeira ?un dos de m?s peso da muller do litoral de Galicia. A s? funci? ?a de compo?r novas redes ou a de arranxar aquelas que chegan rotas ?porto polo seu uso.

A s? grande habilidade ?a de saber manexar rapidamente as agullas para adianta-lo m?imo posible ?hora de traballar cos panos das redes. Estes estaban feitos sobre de li?, c?abo, algod? ou ticum.

Pero non s?era ese o seu traballo, tam? se encargaban do duro traballo de pisa-la casca para lle dar tinta ? redes. Este era un labor que se realizaba nos p?s dos cascadoiros e que ti? por obxecto obter unha tinta que se botaba en auga a ferver. Logo, no resultante, somerx?nse as redes, de fibras naturais, para que quedasen protexidas fronte ?efecto abrasivo da auga do mar


O papel do home dentro da pesca

Dende neno, e xa nos seus xogos, o home que nace nunha vila do litoral galego vaise ir preparando para a vida que lle agarda: saltando dende as gamelas, inici?dose na pesca nos peiraos, xogando con barqui?s de madeira ou familiariz?dose co mundo dos barcos, as artes e resto dos aparellos mari?iros.

O rapaz do barco: dende os 7-8 anos comeza a enrolarse e pasa a formar parte da tripulaci? do barco. O seu traballo era variado e, dende logo, moi duro: limpalo, levar le? para a coci?, aprovisionalo de patacas. Era o criado do resto da tripulaci?. Como pagamento o ?ico que recib? era a aprendizaxe do oficio e o dereito de pescar para si. Segundo ? mellorando no seu co?cemento pasar? a pescar para a comunidade, participando ent? no reparto de ganancias. ?selle subindo conforme progresaba ata que xa, por decisi? colectiva, pasaba ? categor? de mari?iro.

O patr?: para selo non s?fac? falla ser un bo mari?iro, sen? tam? hab? que te-los medios econ?icos suficientes para mercar un barco. Tam? era imprescindible que tivera co?cementos sobre a superficie dos fondos mari?s, indispensable para co?cer onde pescar cada tipo de peixe ou saber dos mellores sitios para a pesca. Para isto necesitaban unha moi boa memoria ou recorrer ? derroteiros. Ademais, valor?ase moito ter dotes de mando, saber levar con seguridade a tripulaci?, os aparellos e o propio buque, ou ser xusto cos mari?iros ?seu cargo.

O mari?iro: Ser mari?iro implica un co?cemento total do traballo no barco. O seu traballo no mar var? segundo o tipo de peixe ?que se estivera indo. Pero, ademais da actividade a bordo, deber? colaborar en traballos que se te?n que facer en terra: limpeza dos aparellos, arranxo das redes (semellante ?feito polas atadeiras) ou transporte destas do barco ? tendedeiras e viceversa. A s? m?ima aspiraci? dentro da escala social era chegar a ser dono do seu propio buque, ou o que ?o mesmo: ser patr?.

Cando o barco chegaba a porto o primeiro que se fac? era apartar unha certa cantidade de peixe ?que se chamaba "o peixe de comer". O reparto era responsabilidade do patr? e cada tripulante poder? vendelo ou levalo para a s? casa. O resto vend?se polas canles normais de comercializaci?.

Reparto das ganancias: o d? do reparto das ganancias era s?ado ou domingo. Fac?nse ben nunha taberna, ben na casa do patr?. Na pesca traball?ase "? parte", ?dicir, c?rase unha parte da pesca recollida. Para iso, fanse d?s partes: unha chamada "monte maior", que ?para os gastos do barco, e outra chamada "monte menor", que ?para os tripulantes. Este monte menor repart?se en partes, ada unha denominada "qui?n", segundo o n?ero de mari?iros e as partes que cobraba cada un variaban segundo cada porto.

 

Fonte de informaci?: www.crtvg.es