Reparación inversores tensión energia solar Valencia

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

?memoria de Manuela Via? (1929-2013)

SIMBOLOX? DOS CRUZAMENTOS DE CAMI?S OU ENCRUCILLADAS

Os cruzamentos de cami?s ou encrucilladas te?n gran valor para a comunidade porque son o centro da aldea.

Neles adoita haber cruceiros ou petos de ?imas , que son obxectos de culto e parte integrante da Cruceiro, arquitectura popular galega paisaxe galega. Os cruceiros naceron unhas veces para cristianizar lugares de antigo culto pag?, para substitu? quizais monumentos dedicados a divindades primitivas ou ? lares viais, que eran os deuses dos cami?s na Gallaecia romana. 

Os cruceiros, sen embargo, non son exclusivos das encrucilladas, hainos que marcan a fronteira coa parroquia veci? -cruzamentos de termo-, outros sinalan cada estaci? do v? crucis e outros recordan un accidente mortal ou un fusilamento. Alg?s levan unha inscrici? co nome de quen o mandou facer, co fin de pedir unha oraci? pola s? alma ou polos defuntos, en xeral. Ante os cruceiros paran os cortexos f?ebres que se dirixen ?cemiterio e incluso se coloca o ata?e sobre unha mesa de pedra que alg?s te?n; al?rec?anse responsos.

Noutras encrucilladas de cami?s pode haber petos de ?imas, petos para as almas do purgatorio, formados por un retablo onde arden en chamas as almas do purgatorio, mentres a Virxe ou alg? santo as v? sacar de al?cun escapulario ou cun cord? para que se agarren a el. Col?anse nos cami?s para que os viandantes recen polas almas necesitadas.

Nos cruceiros apar?ense as ?imas e dan sinais de que algu? vai morrer pronto. As bruxas re?ense nas encrucilladas, especialmente diante dos cruceiros. A encrucillada ? elemento imprescindible para ritos cat?ticos, profil?ticos e de fecundaci?. A muller que abortou debe bautiza-los seus fillos non natos no cruzamento dun r? cun cami?. A noite de San Xo? pr?dese o lume en moitas encrucilladas de cami?s; tam? se queiman as bruxas.

A importancia das encrucilladas v? dada por se-lo lugar de encontro do outro mundo -?imas , bruxas e demos- cos deste. Na encrucillada confl?n os cami?s procedentes do mundo oculto/deshabitado e os do mundo visible/habitado

O CEMITERIO

A morte nas crenzas galegasO cemiterio ?o espacio central da parroquia. T?olos n?leos de poboaci? -aldeas- te?n cami? directo ?cemiterio; as aldeas son unidades constitutivas, orixinais do h?itat de Galicia, mentres que a parroquia ?a unificaci? de diferentes encrucilladas no cemiterio, por influencia quizais da instituci? parroquial cat?ica, segundo M. Mandianes.

No momento de enterra-lo cad?er, os parentes e amigos coll?n un pouco de terra, bic?ana e bot?ana sobre o f?etro. O defunto queda al?acompa?do de parentes e veci?s. O cemiterio ?un lugar de encontro entre o mundo dos vivos e o dos mortos: tam? facilita a comunicaci? entre os membros da parroquia vivente, pois ?lugar de reuni? e de charla amigable en d?s de enterro e tam? os domingos antes e despois da misa, sobre todo cando os cemiterios rodeaban a igrexa e formaban parte do adro.

 

 

.

M?ica Beatriz Su?ez Groba

- Bibliograf? consultada:    Galicia 2001: Etnograf? Espiritual", Xunta de Galicia

 

VER M?S TEMAS DA NOSA CULTURA: ENTRA AQU?/a>