Reparación inversores tensión energia solar Valencia

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

?memoria de Manuela Via? (1929-2013)

A importancia da auga na cultura galega

 

A importancia da auga para os galegos procede de tempos moi remotos e ten un culto que se pode cualificar de auga tradicional e xeral, sen d?ida polas s?s condici?s creadoras e fecundantes. Para os nosos alde?s as augas son salut?eras, beneficiosas, prol?icas e ata sandadoras.

Xa no s?ulo IV da nosa era o campesi? galego fac? as s?s ofrendas de pan e vi? ? fontes.

O respecto que as augas perennes inspiran ? xentes do pa? ?un resto do antigo culto que as cr? poboadas de seres sobrenaturais ou esp?itos, entre os que figuran as virxes, as doncelas, as damas e as lavandeiras. Estas, segundo un vello romance galego, gozaban do privilexio de que cando o d? de San Xo? collesen no pico unha pinga de auga e a deixasen caer sobre una moza que se ba?se antes de sa?lo sol, ser? feliz. 

A auga est?moi presente nas cantigas populares, nos romances, nas tradici?s e lendas vencelladas a moitas delas.

A auga perc?ese de distinta maneira: pode ser a auga de arriba, a de abaixo e a auga bendita.

 

AUGA DE ARRIBA

?a auga da chuvia procedente das nubes que cargan o l?uido nos r?s. Te?n poder sobre esta auga os nuboeiros e os tronantes ou patr?s dos tronos. Os nuboeiros descr?ense como trasnos ou esp?itos malignos que habitan os aires e ? que a mitolox? galega lles atrib? o poder de xerar tempestades e dirixir raios.

auga Uns e outros deixan caer chuvias ou desencadean tormentas cando, onde e como queiran. Os galegos poden adivi?r se vai chover ou escampar. A chuvia ?boa ou mala segundo o momento e a ?oca do ano.

Organiz?anse rogativas para pedirlle a un santo que chova ou deixe de chover. As tormentas p?anse tocando as camp? da parroquia e sacando santos protectores ? vent? das casas. Prende-la vela da Candeloria nas vent? e queimar follas de loureiro benditas do domingo de Ramos tam? protexe das tormentas; o loureiro crece no per?etro da horta como ?bore protectora.

Se a tormenta se forma ?outro lado do r? non hai nada que temer, pois a serpe est?nel gardando os l?ites, que nin as tormentas nin as ?imas poden atravesar. Para librarse do trono deb?n esconxuralo un ou tres sacerdotes; durante o rito, os nuboeiros deb?n ir a montes ermos. 

 

AUGA DE ABAIXO


Acreditan un antigo culto ? augas divindades acu?icas como Edovius, Reva, Borm?ico ou Conventina.
A auga da fonte da aldea reun? as mulleres, que ?n buscala e se daban as noticias que circulaban na comunidade. Nos pozos ou estanques bebe o gando, coa auga r?anse as leiras pr?imas ?aldea por quendas establecidas desde antigo. 

Nas augas do r? as mulleres lavaban a roupa e desfac?nse da sucidade, pero non pod?n regar con elas as leiras do espacio interior da aldea.

 

AUGA BENDITA


fonte de auga A auga para bendicir c?lese das fontes , pero despois de bendita pertence a categor? distinta ?de arriba ou ?de abaixo. 

Lev?ase ?casa unha botella de auga bendita despois dos oficios de s?ado santo, que inclu? o rito da bendici? da auga na igrexa parroquial. T?ase moita fe na auga bendita e utiliz?ase durante o ano para bendicir e purifica-la casa e as cortes, as persoas e os animais; para as rogativas e despois da morte dun animal ou dunha persoa. 

Antes de facer entrar na corte un animal comprado tam? se esparex? con auga bendita. Incluso algunhas persoas levaban consigo auga bendita para protexerse do demo ou dos malos esp?itos.

 

 

 

M?ica Beatriz Su?ez Groba

Bibliograf? consultada: "galicia 2001: etnograf? espiritual", Xunta de Galicia.