Reparación inversores tensión energia solar Valencia

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

?memoria de Manuela Via? (1929-2013)

O MOSTEIRO DE ARMENTEIRA E A S? LENDA

Escudo de ArmenteiraArmenteira ?unha parroquia pertencente ?concello de Meis, PONTEVEDRA. Meis est?situado ?oeste da provincia e est?dese dende o alto do monte Castrove ata as beiras do r? Umia cunha extensi? de 52 Km2. 

Limita ?Norte, con Vilanova de Arousa, ?Sur, con Poio e Mea?; ?Leste, con Portas , Barro e Poio, e ?Oeste, con Mea? e Ribadumia.

Ten un pouco m?s de 5000 habitantes e no seu monte Castrove at?ase un dos mosteiros cistercienses m?s simb?icos do Saln?: o Mosteiro de Armenteira.

O MOSTEIRO DE ARMENTEIRA E A S? LENDA

O nobre galego Ero de Armenteira fundouno no s?ulo XII, abandonando a vida cortes?e entreg?dose a unha vida de recollemento e oraci?. Este mosteiro ?un dos monumentos rom?icos mellor conservados en Galicia e ten unha historia de lenda e devoci?...

Segundo a historia, Don Ero de Armenteira e a s? dona non ti?n descendencia. Unha noite ?bolos dous tiveron o mesmo so?. A Virxe aparec?selles e d?olles que fundasen dous mosteiros cistercienses, un de homes e outro de mulleres. Desa maneira ter?n unha descendencia espiritual m?s importante que a s? desexada descendencia terreal. 

Monte CastroveEro decidiu converte-lo seu palacio no Monte Castrove nun mosteiro e posteriormente a s? capela en ermida.

 Principiou a construcci? da que ser? igrexa cisterciense no ano 1167, obra rematada en 1212 baixo a protecci? do rei Afonso VI, que era o seu amigo e compa?iro de armas. 

Despois, Ero, foi nomeado abade deste nacente mosteiro dedicado a Santa Mar? e recibiu moitas doaz?s e privilexios por parte do monarcas e dos nobres do Reino. 

Pero xunto cos datos hist?icos que se conservan, tam? chegou ata os nosos d?s o eco dunha lenda que din viviu o seu fundador.

Ero retirouse da vida mundana e levou unha vida de ermit?. M?s conta unha fermosa lenda que nun dos seus habituais paseos polo bosque para sumirse nas s?s oraci?s, Ero goreceuse debaixo dun carballo quedando engaloiado polo canto dun paxari?. Descansou ?sombra desa ?bore ata que o animali? marchou. Este canto do paxaro provocou nel un feitizo que durou m?s de 200 anos...

Logo de pasado o tempo, que el cr? unha tarde, volveu cara ?mosteiro, m?s o abade ti? a impresi? de que aquel non era o mesmo cami? polo que vi?ra e , ?chegar, a s? sorpresa foi m?ima ?ver seu antigo mosteiro convertido nunha construcci? m?s moderna e grande, na que tam? hab? m?s monxes. 

Axordado e desconcertado, Ero dirixiuse a un monxe e expresoulle a s? confusi?. Ent? armouse un gran barullo no mosteiro ata que o monxe m?s anci?, que o?a falar do vello abade Ero, chegou cun vetusto libro e leu a seguinte historia que nel estaba escrita : "Santo Ero de Armenteira, nobre e piadoso var?, fundador e abade deste mosteiro, quen nunca m?s foi visto despois de sa? a meditar ao monte Castrove" 

Mosteiro de ArmenteiraO vello abade comprendeu ent? que namentres el estaba a escoita-lo paxari? aquel, tiveran pasado no mundo uns trescentos anos. Presentouse como o abade Ero e os monxes ped?onlle que gobernara de novo o mosteiro. Ero, moi satisfeito da milagre de Santa Mar? ?lle mostra-lo para?o, e conceder esta gracia. Moi pouco tempo despois, morreu.

O Rei Afonso X c?tanos esta milagre acontecida ? nobre Ero, e logo abade do Mosteiro de Armenteira, na s? Cantiga a Santa Mar?, n?ero 103 . Esta lenda pertence ? ciclo c?tico dos contos sobre o Para?o, conservados nas tradici?s orais de Breta?, Cornualles, Gales, Galicia e Irlanda.

Don Ero de Armenteira creou unha das xoias m?s grande da arte rom?ica galega , que a?da conserva intacto o seu esplendor. En canto ?s? fachada, ?un dos mosteiros cistercienses de Galicia que a mant? intacta. E se a igrexa ? unha obra digna de admirar, non o son menos o resto das edificaci?s, dos s?ulos XII, XIV e XVIII.

Cons?vanse en moi bo estado o mosteiro de Armenteira, como tam? o seu campanario barroco do ano 1778, a s? sancrist? neocl?ica de planta cadrada, cuberta de granito, ou o claustro renacentista onde se dispo?n as estancias do mosteiro.

Santa Mar?, actualmente igrexa parroquial, foi declarada Monumento Hist?ico-Art?tico, e cel?rase en agosto a festa de San Ero e no mes de abril a co?cida Romar? das Cabezas, de propiedades milagreiras para cura-las dores desa parte do corpo.

 

M?ICA B. SU?EZ GROBA

Bibliograf? consultada:: "Lendas de Galicia e outros temas narrativos", Chao Espina

VER M?S TEMAS DA NOSA CULTURA: ENTRA AQU?/a>