Reparación inversores tensión energia solar Valencia

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

?memoria de Manuela Via? (1929-2013)

CANCI?S POPULARES GALEGAS

LELA

(Alfonso Daniel Rodr?uez Castelao)

Est? as nubes chorando
por un amor que morreu
Est? as r?s molladas
de tanto como choveu (bis)

Lela, Lela,
Leli? por quen eu morro
quero mirarme
nas meni?s dos teus ollos

Non me deixes
e ten compasi? de min.
Sen ti non podo,
sen ti non podo vivir.

Dame alento das t?s palabras,
dame celme do teu coraz?,
dame lume das t?s miradas,
dame vida co teu dulce amor. (bis)

Lela, Lela....

....


Sen ti non podo,
sen ti non podo vivir.

 

Catelao e a s? dona Virxinia

FOTO: Castelao e a s? dona Virxinia

Esta fermosa canci?, emblem?ica da m?ica galega formou parte da ?ica obra de teatro que Castelao escribiu: "Os vellos non deben de namorarse". Esta obra ironiza sobre o paso do tempo e o amor dos vellos polas mozas.

Foi escrita en diversos momentos da d?ada dos trinta, rematada a finais desta en Nova York e estreada en Buenos Aires en 1941 coa participaci? do actor galego Fernando Iglesias, "Tacholas".

Castelao deulle ao teatro galego un pulo netamente renovador; proba diso ? que se preocupase non s?polo aspecto textual mais tam? polo visual: el foi o encargado do dese? dos escenarios, do vestiario e das m?caras dos actores.

"LELA" foi pensada por Castelao ?maneira dunha serenata estudiantil compostel?cantada por un nost?xico coro de boticarios (persoaxes da obra teatral) tendo ?xeito dun bello fado de Coimbra (m?ica tradicional portuguesa).