Habitat Grup Baix Emporda

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

Á memoria de Manuela Viaño (1929-2013)

RAMÓN CABANILLAS : a Castelao

Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

¿ DE QUE MORTE MORREU A NOSA PRENDA ? (*)

 

¡Irmán Daniel!
Na praia de Rianxo
caían como bágoas as estrelas,
espallaban teus aies derradeiros
bruantes ventos das andinas serras,
e ondas galgantes, en cramor, chegadas
da pratense ribeira,
contaban no areiro que te foras
de seriedade pol- a plan vereda...
o camiño que nunca se desanda,
o vieiro sin fin...
Na noite pecha,
entrei pinal adiante, medoñento,
a alma dun feitizo prisioneira.
Fungaban os ramallos un responso,
en velorio de honra ó teu relembro.

 
Ergueitas cara ó ceo as ponlas, era
cada pino un cruceiro,
labra xenial da túa man maiestra,
e aquel forte e lanzal que tempos idos
escoitóu a tua prácida conversa
có sabidor e xurdio,
profundador de voces milagreiras,
inquiréu delorido, en desespero:
¿De qué morte morréu a nosa prenda?
Atravesoume o peito
un dór punxente e esguío de saieta
e díxelle a verdade crú, tinguindo
c'unha pinga de sangue cada verba:
¡Morréu do mal dos bós e xenerosos!
¡Morréu de amor a Terra!

 
 
 

  Fonte de información:  Extraído da publicación especial de "A Nosa Terra",  número especial dedicado a Alfonso R. Castelao despois do seu pasamento no ano 1950 en Bos Aires, Arxentina.



¿DE QUE MORTE MORREU A NOSA PRENDA?", por Ramón Cabanillas , " A NOSA TERRA", 
Páxina Nro.17, Revista Nro. 474 - Día de Galiza 1950 - Bos Aires- Arxentina.



Máis sobre o tema : 7 DE XANEIRO DE 1950, A MORTE DE CASTELAO, INICIO