Venta online brezo vallas Girona
Venta productos peluqueria, belleza y estetica Xpels
Venta ropa interior mujer Lintima
Uniforme laboral ropa trabajo Global Uniformes
Tiendas online Ecommerce ServiWebsi
Créditos para su tienda online

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

Á memoria de Manuela Viaño (1929-2013)

VIDA MARIÑEIRA TRADICIONAL GALEGA : OS PAPEIS DA MULLER E DO HOME

O papel da muller dentro da pesca

O papel tradicional da muller na sociedade mariñeira é variado: non fai falla nin dicir que cumpría coas tarefas tradicionais que se lle ten outorgado á muller, isto é, criadora dos fillos e responsable da súa educación e administradora da casa.

Outra función típica da muller era o da venda do peixe. En canto o barco chegaba ó porto os mariñeiros descargábano e, dende ese momento, desentendíanse del. Era a muller quen tiña que vendelo, ben en lonxas, ben indo de aldea en aldea para trocalo por cartos ou productos agrícolas. Isto convertíaa na dona dos cartos. Tamén da despensa. O home só interviña se se trataba de compras maiores (a casa, unha horta...) ou cando se trataba da compra de aparellos para a pesca.

PuertoCoa chegada dos cataláns e dos almacéns da salga a muller vai adquirir un novo papel, entrando a traballar como empregada, sobre todo nos oficios de espichadora ou de estivadora. Hoxe en día conforman un importante papel como man de obra nas conserveiras.

As atadeiras: o traballo de atadeira ou redeira é un dos de máis peso da muller do litoral de Galicia. A súa función é a de compoñer novas redes ou a de arranxar aquelas que chegan rotas ó porto polo seu uso.

A súa grande habilidade é a de saber manexar rapidamente as agullas para adianta-lo máximo posible á hora de traballar cos panos das redes. Estes estaban feitos sobre de liño, cánabo, algodón ou ticum.

Pero non só era ese o seu traballo, tamén se encargaban do duro traballo de pisa-la casca para lle dar tinta ás redes. Este era un labor que se realizaba nos píos dos cascadoiros e que tiña por obxecto obter unha tinta que se botaba en auga a ferver. Logo, no resultante, somerxíanse as redes, de fibras naturais, para que quedasen protexidas fronte ó efecto abrasivo da auga do mar


O papel do home dentro da pesca

Dende neno, e xa nos seus xogos, o home que nace nunha vila do litoral galego vaise ir preparando para a vida que lle agarda: saltando dende as gamelas, iniciándose na pesca nos peiraos, xogando con barquiños de madeira ou familiarizándose co mundo dos barcos, as artes e resto dos aparellos mariñeiros.

O rapaz do barco: dende os 7-8 anos comeza a enrolarse e pasa a formar parte da tripulación do barco. O seu traballo era variado e, dende logo, moi duro: limpalo, levar leña para a cociña, aprovisionalo de patacas. Era o criado do resto da tripulación. Como pagamento o único que recibía era a aprendizaxe do oficio e o dereito de pescar para si. Segundo ía mellorando no seu coñecemento pasaría a pescar para a comunidade, participando entón no reparto de ganancias. Íaselle subindo conforme progresaba ata que xa, por decisión colectiva, pasaba á categoría de mariñeiro.

O patrón: para selo non só facía falla ser un bo mariñeiro, senón tamén había que te-los medios económicos suficientes para mercar un barco. Tamén era imprescindible que tivera coñecementos sobre a superficie dos fondos mariños, indispensable para coñecer onde pescar cada tipo de peixe ou saber dos mellores sitios para a pesca. Para isto necesitaban unha moi boa memoria ou recorrer ós derroteiros. Ademais, valorábase moito ter dotes de mando, saber levar con seguridade a tripulación, os aparellos e o propio buque, ou ser xusto cos mariñeiros ó seu cargo.

O mariñeiro: Ser mariñeiro implica un coñecemento total do traballo no barco. O seu traballo no mar varía segundo o tipo de peixe ó que se estivera indo. Pero, ademais da actividade a bordo, debería colaborar en traballos que se teñen que facer en terra: limpeza dos aparellos, arranxo das redes (semellante ó feito polas atadeiras) ou transporte destas do barco ás tendedeiras e viceversa. A súa máxima aspiración dentro da escala social era chegar a ser dono do seu propio buque, ou o que é o mesmo: ser patrón.

Cando o barco chegaba a porto o primeiro que se facía era apartar unha certa cantidade de peixe ó que se chamaba "o peixe de comer". O reparto era responsabilidade do patrón e cada tripulante podería vendelo ou levalo para a súa casa. O resto vendíase polas canles normais de comercialización.

Reparto das ganancias: o día do reparto das ganancias era sábado ou domingo. Facíanse ben nunha taberna, ben na casa do patrón. Na pesca traballábase "á parte", é dicir, cóbrase unha parte da pesca recollida. Para iso, fanse dúas partes: unha chamada "monte maior", que é para os gastos do barco, e outra chamada "monte menor", que é para os tripulantes. Este monte menor repartíase en partes, ada unha denominada "quiñón", segundo o número de mariñeiros e as partes que cobraba cada un variaban segundo cada porto.

 

Fonte de información: www.crtvg.es