Venta online brezo vallas Girona
Venta productos peluqueria, belleza y estetica Xpels
Venta ropa interior mujer Lintima
Uniforme laboral ropa trabajo Global Uniformes
Tiendas online Ecommerce ServiWebsi
Créditos para su tienda online

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

Á memoria de Manuela Viaño (1929-2013)

A muller galega

Mulleres, nais, fillas, mozas, labregas, marisqueiras...

Mulleres que todo o facían cun sorriso nos beizos, mulleres que traballaban de sol a sol nas eiras, sementando e recollendo os froitos da terra, cruzando os montes neses chuviosos días de inverno, lavando roupa á beira do río, camiñando pola lama coa pesada carga ó lombo entre a brétema e o frío que chegaba ata ós osos, cociñando ricas comidas co pouco que tiñan... 

Mulleres que traballaban fóra e dentro da casa, 

usando a gadaña e o fouciño nas tareas agrícolas coas mesmas mans que acunaban ós fillos,  

cun canto de berce á calor da lareira.

Mulleres que todo o facían cantando, 

que daban todo polos demais, 

mulleres fortes por fóra pero cun corazón moi grande por dentro, 

viúvas de vivos e viúvas de mortos.

Mulleres que viron partir ós seus homes e fillos á emigración, quedando ó coidado das casas, esperando días e anos as cartas que traían as noticias de América,

deses seres amados que en moitos casos non viron nunca máis.

Mulleres que deron a vida polos seus seres queridos, pola súa terra, polos seus fogares.

Muller galega que non sei o teu nome, porque tes miles deles...

Muller, nai, filla, moza, labrega, marisqueira...

Para ti o meu recoñecemento e o meu recordo, para ti a miña sinxela homenaxe

 

Consuelo Groba Porto

 

FOTO: Consuelo Groba Porto:  unha das miñas bisavoas. Ela non emigrou, naceu e morreu en Guláns, Ponteareas, onde hoxe repousa para sempre.

Mónica B. Suárez Groba

 

"Este vaise i aquel vaise,
e todos, todos se van,
Galicia, sin homes quedas
que te poidan traballar.
Tés, en cambio, orfos e orfas
e campos de soledad,
e nais que non teñen fillos
e fillos que non tén pais.
E tés corazóns que sufren
longas ausencias mortás,
viudas de vivos e mortos
que ninguén consolará".

ROSALÍA DE CASTRO, "FOLLAS NOVAS", 1880.-