Venta online brezo vallas Girona
Venta productos peluqueria, belleza y estetica Xpels
Venta ropa interior mujer Lintima
Uniforme laboral ropa trabajo Global Uniformes
Tiendas online Ecommerce ServiWebsi
Créditos para su tienda online

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

Á memoria de Manuela Viaño (1929-2013)

PONTEAREAS

O concello de Ponteareas atópase na provincia de Pontevedra.


Escudo de PonteareasSuperficie: 125,9 km²


Poboación: 18844 habitantes


Parroquias: Angoares (San Pedro) , Arcos (San Breixo) , Areas (Santa María) , Arnoso (San Lourenzo), Bugarín (Santa Cristina) , Celeiros (San Fins) , Cristiñade (San Salvador) , Cumiar (Santo Estevo) , Fontenla (San Mamede) , Fozara (San Bartolomeu) , Guillade (San Miguel) , Guláns (San Xulián) , Moreira (San Martiño) , Nogueira (San Salvador) , Oliveira (Santiago) , Padróns (San Salvador) , Paredes (San Cibrán) , Pías (Santa Mariña) , Ponteareas (San Miguel) , Prado (San Nicolao) , Ribadetea (San Xurxo) , San Lourenzo de Oliveira (San Lourenzo) , San Mateo de Oliveira (San Mateo) , Xinzo (Santa Mariña)
Mapa de Ponteareas

Descrición Xeográfica

Este concello está estratexicamente situado e relacionado con importantes núcleos de poboación e participa de cheo na vida urbana, coas vantaxes dunha pequena vila, a 26 quilómetros de Vigo, pola estrada N-120, e a 45 de Pontevedra, polo Porriño.
Ponte en PonteareasO río Tea fecunda esta comarca e circunvala a vila. Os condes da próxima Salvaterra do Miño déronllo nome do Condado ó territorio, aínda que sempre Ponteareas mantivo o seu carácter de cabeceira comarcal. Na actualidade, sobre os seus 125,9 quilómetros cadrados viven 18.500 habitantes, agrupados en 24 parroquias.

Ó oeste deste concello témo-las estribacións da Serra do Galleiro; ó leste o rebordo montañoso da Paradanta e no sector central, atravesando o municipio de norte a sur, existe unha falla aproveitada polo río Tea para abrir un fértil val por onde discorre a súa canle. Do Tea son tributarios o Cillarga, Xinzo e Cristiñade pola súa marxe dereita e o Uma pola esquerda.

O clima é oceánico húmido, con seca estival. As temperaturas medias invernais son inferiores ós 8 graos e as estivais son elevadas. Os piñeiros e eucaliptos son habituais na paisaxe do Condado, con zonas repoboadas para a explotación madereira.

Aspectos Históricos

O río Tea escribe nas súas marxes o paso do tempo dun concello que conserva os vestixios da súa historia. Dende o Castro de Troñapaleolítico ata a invasión visigoda, Ponteareas atopou no fondo da terra os vestixios que marcaron o seu avance en lugares coma Guillade, Angoares, Bugarín, Guláns, a Cidade de Fózara ou a citania de Troña.

Da pegada romana dá fe a que foi a vila de Angoares, hoxe lugar onde se ubica a actual igrexa románica nunha zona que foi arrasada polos vándalos no 445 e que pasou a formar parte da igrexa compostelá no 893, trala doazón do rei Afonso III.

Ó amparo do castelo de Sobroso, hoxe Museo Histórico e Etnográfico do Condado, xestouse a vida dunha localidade que tivo nesta familia e na dos Canedo as principais protagonistas das loitas feudais do século XV e que viu cambiar radicalmente o seu ritmo de vida cara á actividade comercial despois de que o rei Fernando 'O Católico' (1483) lle concedera a mercede de celebrar un mercado mensual no couto de Canedo.

Sabemos da súa existencia no ano 1117, cando a raíña dona Urraca é cercada nesta fortaleza polos partidarios do seu fillo, o neno-rei Afonso VII, conseguindo escapar a Compostela en busca do auxilio do arcebispo Xelmírez.

A lenda afirma Castelo do Sobrosoque escapou por un pasadizo subterráneo que comunica o castelo e as ribeiras do río Tea. Pertencente á coroa como baluarte do sistema defensivo do territorio tudense, no século XIII pertenceulle á familia dos Soberoso; no 1386 foille entregado por Pedro I a Álvaro Pérez de Castro e no 1379 Xoán I concédelle o señorío de Sobroso a Pedro Ruíz Sarmiento.

Na segunda metade do século XV é escenario das furias da revolución irmandiña, que derriba boa parte do castelo entre 1467-1468, e das loitas nobiliarias entre as linaxes Sarmiento e Soutomaior. O castelo foi reconstruído primeiro por Pedro Álvarez de Soutomaior e despois rematou a obra García Sarmiento.

No transcurso da época moderna o castelo é cabeza dunha ampla xurisdicción, perdendo a súa importancia militar. Dende o século XVIII o castelo queda abandonado, arruinándose paulatinamente. Foi adquirido no 1923 por Alejo Carrera Muñoz, artífice da súa reconstrucción e revitalización. No 1981 foi adquirido polo concello de Ponteareas, o seu actual propietario.

Información Turística

A citania de Troña observa o devir dos días dun concello que ten ofertas para satisface-lo máis esixente dos visitantes. A cultura castrexa comparte protagonismo coas vistas que ofrece o monte Picaraña que acolle, ademais, á Pedra do Equilibrio e á Pedra dos Enamorados e un viacrucis no cumio coroan tan singular montaña. Estas dúas pedras, de caprichosas formas, corresponden a afloramentos graníticos de grandes dimensións. A Pedra dos Enamorados, na parroquia de Arcos, serve de encontro ás mozas casadeiras, e a Pedra do Equilibrio, con posición oscilante, desafía as leis da gravidade.

Ponte vella, imaxe de principios do século XXO río Tea serve de lenzo para a ponte medieval dos Remedios, que deu a metade do seu nome a Ponteareas. Para algúns ten a súa orixe na época romana, na que formaba parte do sistema viario imperial. A ponte actual corresponde ó período medieval, como o acreditan os seus sinais lapidarios.

Entre os monumentos deste concello hai que coñece-la igrexa de San Pedro de Angoares, que conserva unha ampla riqueza iconográfica centrada nos capiteis do seu interior e na colección de canzorros decorados que rodea o beirado deste templo; a igrexa de San Salvador de Padróns, cunha fermosa fachada; a de Santo Estevo de Cumiar; o convento de San Diego de Canedo, antigo palacio dos condes de Salvaterra; a igrexa e casa rectoral de Areas, co seu retablo pétreo da Virxe das Dores, e a igrexa e casa rectoral de Pías, con torre e blasón.

Ó chegar ó alberge xuvenil deste concello o visitante verá un camiño que conduce a un lugar boscosa de grande beleza onde se ergue a capela de Santa Cruz e dende a que parte o viacrucis de pedra que remata na grande cruz, miradoiro de alto interese paisaxístico.Igrexa de Angoares

Cara á esquerda da capela nace un sendeiro que leva ó cumio oeste, coa súa grande rocha. Se seguimos enlazamos coas ladeiras do monte Landín, onde está ubicada a fortaleza do Sobroso, noutrora comunicada coa Picaraña por un longo pasadizo que, segundo a lenda, percorría tódalas noites a filla do castelán, escoltada pola súa dama de compañía, para verse cun mozo fidalgo lugareño, ata que os encontros foron coñecidos polo pai da rapaza, que pechou de por vida ó atrevido mozo nos calabozos do castelo.

O grande penedo chan do cume está tallado por varios sinais en forma de ferradura. Son as pegadas que deixou o cabalo dun santo varón do lugar, mentres fuxía dos seus perseguidores sarracenos e que, acurralado ó bordo do abismo, prefiriu a morte a ser tocado por aquelas mans impuras. Lanzou adiante o seu cabalo que, lonxe de caer ó fondo, se elevou ó ceo, burlando ós infieis.Pena dos namorados

Nesta zona podemos atopar descomunais lagartos ocelados ou inofensivas culebras. A aguia rateira e o azor obsérvanse, ás veces, sobre os claros dos bosques. Ademais, no primeiro tramo do sendeiro abundan os salgueiros e os carballos.

Festividades

Ponteareas é coñecida en toda España polas marabillosas alfombras de flores, confeccionadas na festividade do Corpus Christi, que lle deron o cualificativo de 'Vila do Corpus'. Esta festa foi declarada no 1968 de Interese Turístico e no 1980 de Interese Turístico Nacional.

Esta vila tamén honra á súa patroa, a Virxe dos Remedios, o 8 de setembro, cunha feira anual. Ó outro patrón, san Miguel, hónrano o 29 de setembro.Alfombra de flores no Corpus Christi de 2002

Con grande tradición, na festa da Picaraña, tamén chamada de santa Cruz, danse cita o 1 de maio propios e estraños nunha romaría popular que parte dende o centro de Ponteareas e, presidida polas respectivas cruces parroquiais, vai camiño do monte do mesmo nome.

Nas parroquias deste concello sobresae a celebración de san Xulián de Guláns o 7 de xaneiro e san Bieito de Angoares en maio.

O sábado é o mercado en Ponteareas e os días 14 e o último sábado de mes e a feira de gando. O 14 de agosto e o 8 de setembro é a feira anual en Ponteareas.

 

 

 

 

Ponte en Ponteareas. Debuxo feito por Julián Hernández

PONTEAREAS: DEBUXO FEITO EN 1941 POLO COÑECIDO ARTISTA VIGUÉS, XULIÁN HERNÁNDEZ, Á IDADE DE 10 ANOS 

Ver Temas relacionados:  

A festa de Corpus en Ponteareas

"Ponteareas máxica": Ritos, mitos e lendas, por Manrique Fernández

Lugares de Ponteareas

Banda de Unión de Guláns

Ponteareas, o primeiro pasodobre galego

Fontes de información: Compañía de Radio e Televisión de Galicia , CRTVG:  http://www.crtvg.es,  Web do Corpus: www.corpusweb.org

www.galiciaespallada.com.ar