Venta online brezo vallas Girona
Venta productos peluqueria, belleza y estetica Xpels
Venta ropa interior mujer Lintima
Uniforme laboral ropa trabajo Global Uniformes
Tiendas online Ecommerce ServiWebsi
Créditos para su tienda online

Galicia espallada

Unha recolleita da cultura galega

Literatura, historia, arte, música, gastronomía, galeguismo, tradicións, lendas, costumes, emigración

Á memoria de Manuela Viaño (1929-2013)

Oficios artesanais: os cesteiros

CestasO arte da cestería é anterior á cultura dos castros. A súa influencia pódese percibir, segundo algúns arqueólogos, na decoración trenzada das olas castrexas, nas alfaias prehistóricas e nos sinais de barro que cubrían as paredes das casas nas citanias.

Hoxe en día é practicada polo campesiño para uso de seu, o que lle permite inventar ou aproveitar calquera material que o seu contorno lle proporcione. Os cestos fanse tanto na vila como no medio rural. No primeiro caso o cesteiro traballa nun taller fixo. No outro caso é traballo estacional e, por veces, ambulante, que se organiza en dúas temporadas: inverno e verán.

Aínda hoxe en día, cando os costumes cambiaron vertixinosamente, é difícil atopar unha parroquia de Galicia onde non se sigan a facer cestos deste xeito, o cal ademais aporta unha gran riqueza de estilos no traballo.

A materia prima é a madeira de castiñeiro, carballo, bidueiro , cerdeira, colmo (palla de centeo), freixo, salgueiro, etc.; tamén son moi comúns os cestos de vimbios tecidos, sombreiros de palla ou corozas (impermeables de palla e xunco, practicamente desaparecidos), tellados de pallozas e cabaceiros ou canizos de carros, grades para alisar a terra, loros para os xugos, sebes (peches para as fincas), nasas, etc.

A tipoloxía dos cestos en Galicia é enorme, xa que responde ós costumes de cada bisbarra concreta. Cada cesto ten unha utilidade e denominación (chegáronse a recoller máis de 60). Estes son algúns dos Cesteríamáis comúns: paxes de vergas, peselos (Ancares), megos ou gamelos (cestos de vimbio, varas, vergas ou palla, tecidos moi apertados para conter a semente), culeiro (cesto da zona do Ribeiro e outras bisbarras da provincia de Ourense, que mide aproximadamente un metro de altura e ten a parte inferior cadrada abrindo en forma de funil cara a boca, ancha e redonda) que se emprega na vendima e na colleita doutros productos do campo, cesta do palangre (para colocar esta arte de pesca. Os anzois van enganchados no bordo da cesta), patela(cesta de vergas utilizada para transportar o peixe fresco), cestos de colmo (de palla cosida en espiral con casca de silva, que dá como resultado un cesto case impermeable), cestos para a roupa, para o pan, para as patacas, para as conchas, para os ourizos, o cesto para o furón (utilizado para a caza do coello con furón, prohibida na actualidade), etc. 

Os cesteiros teñen un "latín", que se conservou na zona de Mondariz (Pontevedra) e presenta moitos trazos en común co dos arxinas (fala usada polos canteiros). O "verbo", como os cesteiros lle chamaban servía tamén coma engrenaxe da aprendizaxe do oficio... 

Velaquí unha pequena mostra: oreta = auga , chumo = viño, raucha = noite, horxe = madeira

 

 

Mónica Beatriz Suárez Groba

Bibliografía consultada: "galicia 2000: Cultura popular", Xunta de Galicia.

 

 

VER MÁIS TEMAS DA NOSA CULTURA: ENTRA AQUÍ